Het verhaal
Dit is het originele gedicht:
We laten de muziek spelen
en kunnen elkaar vrij strelen.
Mijn handen glijden door je haar
Het is wachten, wachten maar...
Mijn vingertoppen raken je wang zacht aan
Je laat me helemaal vrij gaan
Het voelt van binnen zo ontzettend raar.
Het is wachten, wachten maar...
Je kust mijn lippen
en laat je ogen niets ontglippen
We zijn met deze liefde nog lang niet KLAAR.
Het is wachten, wachten maar...
Je laat een traan vallen op de grond
en dan zeg je met je mooie mond:
"Je bent lief. Het is echt waar!"
Het is wachten, wachten maar...
Dat die mooie dag eens zal komen,
waar ik al die tijd van zit te dromen.
Het duurt nog lang, oh zo lang
Al die tijd dat ik naar jou verlang.
Ik weet het, het is naar...
Het is wachten, wachten maar...
Persoonlijke noot van mijzelf; ik vind dit nummer uiteindelijk niet mooi genoeg passen bij dit gedicht. Iets te eenvoudig, iets te kinderlijk.

