Alle muziek
Foto bij The wound you left
The wound you left
0:00 / 4:38

Nummer

The wound you left

18 oktober 2025

Soms komt pijn uit een onverwachte hoek. Juist de mensen die dicht bij je staan, kunnen je het diepst raken.

Het verhaal

In 2008 kwam mijn eigen bedrijf in zwaar weer terecht. Niet door verkeerde keuzes of eigen toedoen, maar omdat de wereldwijde financiële crisis alles op zijn kop zette. Mijn grootste klant zag zich genoodzaakt de samenwerking te beëindigen. Van de ene op de andere dag veranderde alles. Ik moest afscheid nemen van personeel en besloot alleen verder te gaan.
Ik heb toen serieus overwogen om er helemaal mee te stoppen. Maar stoppen zou een enorme financiële strop betekenen. Op advies van mensen om mij heen koos ik ervoor om door te gaan, stap voor stap, in een veel lager tempo. Het was een moeilijke en soms eenzame weg, maar uiteindelijk bleek het de juiste keuze. Ik ben er weer bovenop gekomen en heb in die periode meer geleerd dan ik ooit had kunnen bedenken.
Wat mij door die moeilijke jaren heen hielp, was de steun van veel mensen om mij heen. Hun betrokkenheid en vertrouwen hielden me overeind wanneer ik het zelf soms niet meer zag zitten.
Juist daarom deden de woorden van twee andere mensen mij zo ongelooflijk veel pijn. Zij steunden me niet alleen, maar maakten het zelfs zwaarder. Op een moment dat ik al worstelde met onzekerheid en zorgen, kreeg ik opmerkingen te horen als: "Wij hebben altijd al gedacht dat je het niet kon." Die woorden raakten me diep.
De pijn die dat veroorzaakte, heb ik jarenlang alleen gedragen. Ik sprak er niet over, stopte het weg en probeerde verder te gaan. Pas veel later, mede dankzij dit lied dat mij hielp om mijn gevoelens onder woorden te brengen en alles een plek te geven, vond ik de moed om hen te vertellen hoeveel pijn hun woorden mij hadden gedaan.
Tot mijn verrassing waren zij zich daar nooit van bewust geweest. Ik kreeg een excuus te horen, maar het voelde voor mij niet helemaal oprecht. Bovendien kreeg ik te horen dat ik het hen moest vergeven, zo staan zij ook in het leven.
Uiteindelijk heb ik besloten het achter mij te laten. Niet omdat het geen pijn meer deed, maar omdat ik niet langer wilde dat het mij bleef beheersen. Toch denk ik dat zij waarschijnlijk nooit echt zullen begrijpen wat hun woorden gedurende al die jaren met mij hebben gedaan. En misschien is dat ook niet meer nodig.
Wat telt, is dat ik ben blijven staan. Dat ik ben doorgegaan toen opgeven eenvoudiger leek. Dat ik sterker uit die periode ben gekomen. En dat ik heb geleerd dat woorden kunnen breken, maar dat steun, geloof en doorzettingsvermogen uiteindelijk sterker zijn.

Songtekst

I stood in the storm, trying to hold the line
Built a life with bare hands, through the hardest time
The world was shaking, I was close to the edge
But I kept the faith, I made my pledge
Most believed I’d find my way
Their trust became my light, my stay
But you, the ones who should’ve known
You left me standing all alone

You never saw me, not the man I tried to be
Only shadows of your judgment, never what I hoped you'd see
You called me selfish, said I’d always fail
But I was fighting for my family, through the fire and the hail
You never saw me and that truth still weighs on me

I came to you, heart in hand
Told you my business might not stand
But instead of grace, you gave me blame
Said I’d always played a losing game
You spoke of faith, but where was love?
Where was mercy from above?
You named me foolish, called me weak
But never cared to truly speak

You never saw me, not the man I tried to be
Only shadows of your judgment, never what I hoped you'd see
You called me selfish, said I’d always fail
But I was fighting for my family, through the fire and the hail
You never saw me and that truth still weighs on me

And she, the one I needed near
Stood silent when I cried for her to hear
I don’t blame her heart, but I felt alone
In a house that never felt like home

Now the years have passed, and I’ve survived
My business blooms, my soul revived
But still no word, no kind regard
Just silence wrapped in disregard

You never saw me, not the man I’ve come to be
Still stuck in your old story, never set me free
But I’ve grown stronger, though it left a scar
I carry grace, though you went too far
You never saw me and maybe you never will
But I’m still here, and I’m standing still

Reacties

Er zijn nog geen reacties. Laat gerust de eerste achter.

Laat een reactie achter

Marcel leest elke reactie eerst zelf. Daarna plaatst hij hem bij het nummer.

Vul bij naam Anoniem in, als je anoniem wilt blijven.

0 van 1.000 tekens.

Bericht verzenden

Met Reactie versturen plaats je een openbare reactie bij dit nummer. Wil je Marcel iets persoonlijks vertellen of een eigen nummer aanvragen? Kies dan Bericht verzenden — dat bericht komt alleen bij Marcel terecht.