Het verhaal
Iemand houdt van tuinieren...
Dit lied is geïnspireerd door een vriendin die een moestuin heeft; een plek waar ze naartoe gaat wanneer het leven even zwaar voelt. Tussen de aarde, de zaden en het groeiende groen vindt ze rust. Daar kunnen zorgen langzaam wegzakken, pijn even naar de achtergrond verdwijnen en krijgen gedachten de ruimte om opnieuw wortel te schieten. De tuin is meer dan een stukje grond.
Het is een toevluchtsoord waar hoop groeit, zelfs in moeilijke tijden.
"Soms groeit de meeste hoop op de plek waar we onze zorgen begraven."

